WYKAZ WOJEWODÓW LUBELSKICH NIEPODLEGŁEGO PAŃSTWA POLSKIEGO



Dobiesław Kmita z Wiśnicza - kasztelan biecki 1458r., kasztelan wojnicki 1460r., kasztelan lubelski 1464r., wojewoda lubelski 1474r., wojewoda sandomierski 1478r., starosta krzepicki. Urodzony w XV w., zmarł w 1479r bezpotomnie.
Jan Feliks Tarnowski - właściciel dóbr Wielowieś, Rzochów, Wadowice, kasztelan biecki 12.12.1459/07.03.1460r., wiślicki 08.07/28.08.1465r., wojewoda lubelski 1480r. Urodzony około 1417r., zmarł 13.01.1484/11.05.1485r. Był żonaty z Anną Oleśnicką. Miał córkę Annę Tarnowską i syna Jana Feliksa "Szram" Tarnowskiego.
Dobiesław "Lubelczyk" z Kurozwęk - kasztelan rozpierski 1472r., woj. lubelski 1484r., sandomierski 1494r., starosta krzepicki i piotrkowski Żonaty z Elżbietą Tarnowską, córką Jana Amora - kasztelana krakowskiego. Zmarł w 1496r.
Mikołaj z Ostrowa - tenutariusz kazimierski.
Jan Feliks "Szram" Tarnowski - chorąży krakowski od 1484r., starosta bełski od 1485r., stolnik królewski od 1494r., kasztelan lubelski od 27.XII.1497r., wojewoda lubelski od 1499, wojewoda sandomierski od 1501r., wojewoda krakowski i starosta horodelski od 1505r. Urodzony 1471r. w Wielowsi. Zmarł w 1507r. Syn Jana Feliksa Tarnowskiego i Anny Oleśnickiej. Dzidzic Wielowsi, Rzochowa i Wadowic. Żonaty z Anną Lizengą. Miał z nią trójkę dzieci: Stanisław Tarnowski, Jan Tarnowski i Jan Spytek Tarnowski.
Mikołaj "Lubelczyk", "Wrzód", z Kurozwęk - kasztelan rozpierski, sieradzki 1485r., woj. lubelski 1502r., starosta sieradzki. Żonaty z Ewą z Rytwian córką Jana woj. krakowskiego. Młodszy syn Krzesława, kasztelana lubelskiego i Ewy z Gorzyc. Brat Dobiesława, pełniącego przed nim funkcję wojewody lubelskiego.
Mikołaj Kamieniecki - (1460-1515) hetman wielki koronny, wojewoda krakowski. Najstarszy syn kasztelana sanockiego Henryka i Katarzyny Pieniążkówny. Dziedzic zamku Kamieniec oraz Odrzykonia, Węglówki, Komborni, Woli Komborskiej, Jabłonicy, Malinówki i wójtostwa Szymborskiego. W latach 1484-1515 związany był z dworem królewskim Kazimierza Jagiellończyka, Jana Olbrachta i Zygmunta I Starego. Osiągnął najwyższe stanowiska w państwie - był kasztelanem sandomierskim, hetmanem małopolskim oraz pierwszym w historii wojska polskiego hetmanem wielkim koronnym. W 1505 r. mianowany został wojewodą sandomierskim, a w 1508 r. - wojewodą krakowskim. Uczestniczył w wielu wyprawach orężnych, m.in. w 1494 r. brał udział w bitwie z Tatarami, a w 1506 r. wkroczył do Mołdawii i rozbił pod Czerniowcami oddział prekułaba Kopacza. Zmarł w Krakowie 15.IV. 1515 r. w wieku 55 lat. Pochowany został w katedrze wawelskiej, zapewne w kaplicy Św. Mikołaja.
Mikołaj Firlej - (?-1526) ojciec Piotra, wojewoda lubelski (od 1507), potem sandomierski (od 1514), od 1515 hetman wielki koronny, od 1520 kasztelan krakowski; dyplomata, wielokrotnie posłował m.in. do Turcji i na Węgry; uczestnik zjazdu wiedeńskiego 1515; w czasie wojen z Moskwą (1508) i z Krzyżakami (1519-21) dowódca armii zaciężnej; uczestnik walk z Tatarami (1516-19 i 1523-24); 1525 uczestnik rokowań z Wielkim Mistrzem krzyżackim Albrechtem Hohenzollernem.
Jędrzej Tęczyński - hrabia (tytuł Świetego Imperium Rzymskiego 1527r.), dworzanin królewski od 1503r., sekretarz królewski od 1510r., referendarz koronny od 1512r., podkomorzy sandomierski od 1510r., kasztelan biecki od 1511r., wojewoda lubelski od 1515r., podkomorzy krakowski od 1515r., wojewoda sandomierski od 1519r., wojewoda krakowski od 1527r., kasztelan krakowski od 1532r., starosta sandomierski, starosta bełski, starosta chełmski, starosta trembowelski, starosta krasnostawski, starosta hrubieszowski, starosta sokalski, starosta ojcowski, starosta ratneński, starosta tyszowiecki. Zmarł w 1536r.
Jan Bochotnicki
Piotr Firlej - (?- 1 listopada 1553) magnat polski, herbu Lewart. Syn Mikołaja Firleja i Anny Mieleckiej. W 1514 brał udział w bitwie pod Orszą. Był doradcą królowej Bony, a następnie Zygmunta Augusta. Piotr Firlej został wojewodą lubelskim w 1538 i był nim do 1545, kiedy został mianowany wojewodą ruskim. Ufundował Janowiec (na gruntach wsi Serokomla) i Lewartów (dziś: Lubartów), gdzie pobudował zamki. Żonaty z Katarzyną Tęczyńską herbu Topór. Dzieci: Jan Firlej Mikołaj Firlej II Andrzej Firlej
Jędrzej Tęczyński - hrabia (tytuł Świetego Imperium Rzymskiego od 1527r.), chorąży krakowski od 1530r., miecznik koronny od 1530r., kasztelan połaniecki od 1537r., kasztelan lubelski od 1543r., wojewoda lubelski od 1545r., kasztelan krakowski od 1561r., starosta śniatyński, starosta rohatyński. Zmarł w 1562r.
Jan Firlej - ok. 1521-1574. Marszałek wielki koronny. Zwolennik ruchu egzekucyjnego i przeprowadzenia unii polsko-litewskiej. Najstarszy syn Piotra Firleja, wojewody ruskiego. Wstąpił w związek małżeński w 1546. Był sekretarzem króla Zygmunta. W 1547 jako poseł bierze udział w dyplomatycznych czynnościach na dworze Ferdynanda. W kilka lat po śmierci swego ojca otrzymuje starostwo radomskie, potem kazimierowskie, następnie za spełnienie misji od króla Włoch województwo bełzkie wreszcie w czasach pobytu Jana Kochanowskiego na jego dworze, zostaje wojewodą lubelskim i marszałkiem koronnym (od 1563). Jan wstępował trzykrotnie w związki małżeńskie: z Zofią Boner, która wniosła do jego majątku dobra ogrodzienieckie, z Dzikówną i z Mniszkówną. Miał 4 synów: Mikołaja, Andrzeja, Jana i Piotra oraz 4 córki: Jadwiga, Anna, Barbara i Zofia. Jan Firlej został pochowany w Kocku, w murowanym kościele parafialnym, który osobiście zmienił na zbór kalwiński.
Mikołaj Maciejowski - starosta spiski, wojewoda lubelski od 1563r. Zmarł w 1574r.
Jan Tarło - (ok. 1527 - 1587), polski szlachcic. Syn Jana Tarło i Doroty Tarnowskiej. Pieczętował się herbem Topór. Był wojskim lwowskim, sekretarzem królewskim od 1556, kasztelanem małogoskim od 1563, kasztelanem radomskim od 1565, wojewodą lubelskim od 1574, a także starostą łomżyńskim i pilzneńskim. Żonaty z Anną Gostomską miał z nią córkę Annę. Powtórnie żonaty, z Agnieszką Szafraniec, miał z nią dzieci: Piotr Aleksander Tarło Jan Amor Tarło Jadwiga Tarło Helena Tarło
Mikołaj Firlej
Mikołaj Zebrzydowski - (ur. 1553, zm. 17 czerwca 1620) – wojewoda krakowski. W latach 1560-1569 uczył się w kolegium jezuickim w Braniewie. Brał czynny udział w walkach Stefana Batorego z Moskwą. Później związał się z Janem Zamojskim. W 1585 został starostą krakowskim, w 1589 – wojewodą lubelskim. W latach 1596-1600 był marszałkiem wielkim koronnym, a od 1601 sprawował urząd wojewody krakowskiego. Ze względu na znaną w całym kraju pobożność miał znakomite kontakty z Watykanem. Po śmierci Zamojskiego w 1605 r. stanął na czele opozycji przeciw Zygmuntowi III Wazie. Wzniecił rokosz Zebrzydowskiego (1606), stłumiony w wyniku bitwy pod Guzowem w 1607. Po klęsce rokoszu odsunął się od życia politycznego i coraz częściej spędzał czas w klasztorze. Założył m.in. Kalwarię Zebrzydowską.
Marek Sobieski - (1549/50-1605) polski magnat. Był chorążym nadwornym królewskim od 1581, kasztelanem lubelskim od 1597 i wreszcie wojewodą lubelskim od 1597/98.
Gabriel Tęczyński
Piotr Firlej
Mikołaj Oleśnicki- (ok. 1558-1629)
Aleksander Piotr Tarło, syn Jana
Jan Aleksander Tarło, syn poprzedn.
Władysław Rej - podskarbi nadworny koronny, kanclerz królowej, wojewoda lubelski od 1666r.
Marcin Zamoyski - (ur. ok. 1637 - zm. 1689) - polski magnat, herbu Jelita. Syn Zdzisława Jana Zamoyskiego i Anny Zofii Lanckorońskiej. Był czwartym ordynatem zamojskim (od 1676 r.), ale pierwszym ordynatem z tzw. młodszej linii Zamoyskich. Ordynację uzyskał wskutek długoletnich procesów sądowych. Był również podstolim lwowskim od 1677 r., wojewodą bracławskim od 1678 r., wojewodą lubelskim od 1683 r. i podskarbim wielkim koronnym od 1685 r. Był także starostą bełskim, płoskirowskim, bolimowskim i rostockim. Żonaty z Anną Franciszką Gnińską, miał z nią dzieci: Mariannę Teresę, Tomasza Józefa, Jana Franciszka, Michała Zdzisława, Marcina Leopolda.
Karol Tarło (brat poprzedniego)
Stanisław Tarło (brat poprzedniego)
Aleksander Drzewicki
Adam Piotr Tarło (syn Karola)
Jan Tarło - (ur. 1684, zm. 1750 w Opolu Lubelskim) – wojewoda lubelski od 1719, sandomierski od 1736, syn Stanisława, wojewody lubelskiego. Kształcił się we Francji, przebywał m.in. na dworze Ludwika XIV. Był posłem na kilku sejmach, czterokrotnie marszałkiem Trybunału Koronnego. W 1717 został podstolim Wielkiego Księstwa Litewskiego, w 1719 wojewodą lubelskim, a 1736 sandomierskim. Generał-lejtnant wojsk koronnych. Brał czynny udział w konfederacji tarnogrodzkiej. Podczas wojny o sukcesję polską stojąc jako regimentarz na czele wojsk koronnych zmierzających w kierunku oblężonego przez siły sasko-rosyjskie Gdańska stoczył 8 kwietnia 1734 z armią rosyjską bitwę pod Wyszyczynem. Popierał Stanisława Leszczyńskiego, należał potem do stronnictwa Potockich przeciw Familii. W czasie sejmu grodzieńskiego 1744, który mógł przeprowadzić aukcję wojska Rzeczypospolitej, Prusacy łudzili Tarłę oddaniem mu korony Polski. Sejm ostatecznie został zerwany przez posłów przekupionych przez Prusaków.
Tomasz Antoni Zamoyski - (ur. 1707 - zm. 13 czerwca 1752) - polski magnat, herbu Jelita. Syn Michała Zdzisława Zamoyskiego i Anny Działyńskiej. Siódmy ordynat zamojski. Od 1744 roku wojewoda lubelski. Odznaczony Orderem Orła Białego 3 sierpnia 1746. Żonaty z Marianną Łubieńską i powtórnie z Anielą Teresą Michowską. Z tą ostatnią miał syna Klemensa Jerzego.
Antoni Lubomirski
Ignacy Lubomirski
Kajetan Hryniewiecki


Stanisław Moskalewski
Antoni Remiszewski
Jerzy Świdziński
Jerzy Różeniecki
Jerzy Albin de Tramecourt - (ur. 1889, zm. 1939), żołnierz 6 pp. Leg, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, mjr WP, starosta na Kresach Wschodnich, wicewojewoda poleski (1937), wojewoda lubelski (1937-1939).


Jan Wojcieszczuk - (ur. 24.06.1951 r. w Lublinie). Absolwent Wydziału Prawa i Administracji UMCS. Tytuł doktora nauk prawnych uzyskany w 1980 r. W 1981 r. po odbyciu aplikacji został wpisany na listę radców prawnych. W latach 80. członek zespołu doradców prawnych przewodniczącego Komisji Krajowej NSZZ 'Solidarność'. Był dyrektorem Wszechnicy związkowej NSZZ 'Solidarność', członkiem Prezydium Zarządu Regionu Środkowo-Wschodniej NSZZ Solidarność. Działacz podziemnych "Solidarności". W czasie stanu wojennego internowany od 13 grudnia 1981 r. do 19 września 1982 r. Wojewoda lubelski w latach 1990-1992. W tym okresie również szef Wojewódzkiego Komitetu Obrony w Lublinie i członek Konwentu Wojewodów przy prezesie Rady Ministrów. Współtwórca i pierwszy Komendant Główny Straży Granicznej RP (1992 - 1997). Podsekretarz stanu w Ministerstwie Finansów (październik 1998 - 22 października 2001). Od października 1999 do 22 października 2001 Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej. Były członek Stałego Zespołu Antykryzysowego Rady Ministrów RP.
Adam Cichocki - urodził się w 1956 r. w Namysłowie w rodzinie inteligenckiej. W 1976 r. rozpoczął studia filozoficzne na KUL-u, które ukończył w 1981 r. W okresie studiów był zaangażowany w ruch opozycji demokratycznej. Po uzyskaniu tytułu magistra w 1981 r. podjął pracę w Zarządzie Regionu Środkowowschodniego NSZZ "Solidarność" w Lublinie. Rok później został internowany, a następnie skazany na mocy dekretu o stanie wojennym na 3 lata pozbawienia wolności. Ostatecznie został amnestionowany w lipcu 1983 r. i rozpoczął pracę w Spółdzielni Mieszkaniowej "Kolejarz" w Lublinie, gdzie pracował do sierpnia 1984 r. Następnie, objął na pięć lat, stanowisko referenta Wydziału Duszpasterstwa w Kurii Biskupiej. Jednocześnie był kierownikiem Diecezjalnego studium Katolickiej Nauki Społecznej. Przed objęciem stanowiska wojewody lubelskiego pracował jako dyrektor Wojewódzkiego Biura Pracy w Lublinie.
Edward Hunek - Urodził się w Dysie koło Lublina. Absolwent Akademii Rolniczej w Lublinie i Podyplomowego Studium Samorządu i Administracji Wydziału Prawa UMCS w Lublinie. W 1994 roku został wojewodą lubelskim. Urząd sprawował nieprzerwanie do 1997 roku, przez okres kadencji parlamentu. Od 1998 roku był radnym Sejmiku Województwa Lubelskiego. W 2001 roku został marszałkiem województwa lubelskiego. Funkcję sprawował do wyborów samorządowych w 2002 roku. Od 1972 roku należał do Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego, a następnie do Polskiego Stronnictwa Ludowego. Członek Prezydium Stowarzyszenia Współpracy „Polska – Wschód” oraz wiceprzewodniczący Stowarzyszenia „Euroregion BUG”. Członek Stowarzyszenia im. Eugeniusza Kwiatkowskiego i Rady Lubelskiej Regionalnej Kasy Chorych. Członek prezydium Wojewódzkiej Komisji Dialogu Społecznego jako przedstawiciel strony samorządowej. Przewodniczący Rady Rejonowej Polskiego Związku Pomocy Społecznej i prezes Zarządu Wojewódzkiego Związku Ochotniczych Straży Pożarnych RP w Lublinie.
Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Zmarł 8 sierpnia 2006 r.
Krzysztof Michalski - urodził się 9 stycznia 1960 r. w Nowym Mieście Lubawskim w rodzinie inteligenckiej. Absolwent Politechniki Warszawskiej. Uzyskał tytuł magistra inżyniera transportu. Przez 10 lat związany z Wytwórnią Sprzętu Komunikacyjnego "PZL Świdnik" S.A. Przed objęciem stanowiska wojewody pełnił funkcję burmistrza Świdnika.
Waldemar Dudziak - urodził się w Lublinie w 1955 roku. Ukończył studia magisterskie w Instytucie Zarządzania i Marketingu KUL.
Przez wiele lat związany z Fabryką Samochodów Ciężarowych Od 1980 r. członek NSZZ "Solidarność". W 1992 r. wybrany został przez Walne Zebranie Delegatów Regionu do Zarządu Regionu NSZZ "Solidarność". W latach 1992-1995 pełnił funkcję sekretarza i skarbnika Zarządu Regionu. W latach 1995-1998 r. sekretarz Zarządu Regionu, a od 1998 do czasu objęcia stanowiska wojewody pełnił funkcję przewodniczącego Zarządu Regionu.
Andrzej Kurowski - urodził się 20 sierpnia 1950 r. w Lublinie w rodzinie inteligenckiej. Ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. W okresach od 1975 r.. do 1987 r. oraz od 1989 r. do 1990 r. pracował w Lubelskim Urzędzie Wojewódzkim. W latach 1991-1993 zatrudniony był jako zastępca dyrektora Przedsiębiorstwa Handlowego "Carexim" w Lublinie oraz jako dyrektor Przedsiębiorstwa Zagranicznego "Inter TPHF" w Jeziorzanach w woj. lubelskim. Następnie został zatrudniony we Wschodnim Banku Cukrownictwa S.A. w Lublinie, gdzie w maju 1997 r. objął stanowisko wiceprezesa Zarządu WBC S.A. Jest odznaczony Złotym, Srebrnym i Brązowym Krzyżem Zasługi PRL oraz Brązowym Medalem "Za Zasługi dla Obronności Kraju".
Wojciech Żukowski - urodził się 7 października 1964 roku w Wyszkowie. Absolwent Wydziału Nauk Humanistycznych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego w Lublinie. Od 1990 roku pracuje na stanowiskach w administracji państwowej i oświatowej (1998 wicekurator oświaty w Zamościu; 1999 - 2001 dyrektor Zamojskiej Delegatury Kuratorium Oświaty w Lublinie; 2001- 2002 - lubelski kurator oświaty; 2002 przewodniczący Rady Miasta Tomaszów Lubelski). Wojciech Żukowski jest wiceprzewodniczącym Rady Fundacji Wspierania Rozwoju Wydziału Zamiejscowego KUL w Tomaszowie Lubelskim. Został odznaczony: Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Medalem "LUMEN MUNDI" ("Światłość Świata") arcybiskupa Józefa Życińskiego i Złotą Odznaką Akcji Katolickiej.
Genowefa Tokarska - urodziła się w 1949 roku. Mieszka w Biszczy w powiecie biłgorajskim. Posiada wykształcenie wyższe rolnicze. Studia inżynierskie ukończyła na Akademii Rolniczej w Lublinie. Absolwentka Studium Pedagogicznego IKN w Lublinie oraz Studium Ekonomiki Rolnictwa SGH w Warszawie. Odbyła także szereg szkoleń uzupełniających m.in. z zakresu polityki przekształceń własnościowych, nowoczesnego zarządzania w administracji publicznej oraz wyceny nieruchomości i zarządzania projektami. W latach 1972-1978 pracowała jako nauczyciel w Zespole Szkół Rolniczych w Różańcu. Następnie w latach 1978-1990 była zatrudniona w bankach spółdzielczych w Biłgoraju i Księżpolu, w tym od 1983 r. na stanowisku dyrektora Banku Spółdzielczego w Księżpolu. Od 1990 r. do 29 listopada 2007 r., kiedy została powołana na stanowisko wojewody lubelskiego, pełniła funkcję wójta gminy Biszcza. W okresie pracy Genowefy Tokarskiej na stanowisku wójta, gmina Biszcza zajmowała wysokie pozycje w rankingach dla najlepszych gmin „Rzeczpospolitej”.
Jolanta Szołno-Koguc